Hanneke de Hertog

Docent, MasterKindertherapeut ECP

Ik sta achter de missie van De Nederlandse Academie en ook ik wil bijdragen aan gelukkige kinderen in een harmonieuze gezonde samenleving. Dat gun ik de ander en daarmee ook mezelf. Dat maakt dat de functies die ik heb helemaal bij mij passen.

Een compleet mens

Zelf heb ik de 4-jarige opleiding tot Integratieve KinderTherapeut gevolgd. Het geleerde direct in de praktijk brengen en daarna de belemmeringen in de les, leertherapie of tijdens supervisie in kunnen brengen is voor mij een leerzame en snelle manier van leren geweest. Dit ging met vallen en opstaan, de ene keer makkelijker dan de andere. Het voelen dat ik compleet ben, voel een werkelijke ruimte binnen in mezelf, wat een genot. Voordat ik de opleiding was gestart voelde ik me al een gelukkig mens, en toch na de opleiding voel ik me compleet en is er ruimte voor alle gevoelens die ik heb. En natuurlijk het samenwerken met intervisiegenoten, samen ontdekken, samen weet je zo veel meer dan alleen. Deze verbinding en deze ontdekking is voor mij goud waard.

En dit inzicht, het gebruik maken van de hersenpannen die er zijn, de verbinding die er gemaakt kan worden op een dieper niveau is wat ik ook in zet in de praktijk. Dat maakt dat ik veel gezinsbegeleidingen heb. Wanneer de connectie met elkaar onderbroken is, wanneer er onderling conflicten zijn, kijk ik graag mee en zet ik als professional alle hersenpannen in, leeftijd maakt hierbij geen onderscheid. En dat daarna de verbindingen weer gemaakt worden, er weer begrip is onderling dat is echt magie. Pure magie, daar gaat mijn hart van stromen.

Ontspanning en humor

Iedereen is het waard om gehoord te worden, gezien te worden en serieus genomen te worden, met woorden, met lichaamstaal, geluid of via het beeld de manier van communiceren maakt niet uit. Ieder mens is uniek. Het kind voor vol aanzien, contact maken met het kind op een gelijkwaardige manier, met ontspanning en humor, is voor mij een prettige manier van werken. Wanneer een kind met een somber gezicht de eerste keer binnen komt, waarbij het aangeeft dat het zich niet prettig voelt en dan na een aantal sessies met een opgeheven hoofd met een lach op het gezicht binnen komt om te vertellen dat het niet meer hoeft te komen… Daar doe ik het voor. Dat een kind voelt dat verdriet en blijdschap naast elkaar kunnen bestaan. Dat is zo’n verrijking.

En omdat ik niet alles alleen kan, werk ik graag samen met Integratief MasterTherapeuten, mijn collega’s MasterKinderTherapeuten, ben ik aangesloten bij de beroepsvereniging NFG en de koepel organisatie RBCZ.

 

Meer informatie over mijn praktijk vind je op mijn website.

Mijn tip aan studenten

Het allerbelangrijkste is dat je een specialisme leert, gericht op het werken met kinderen en dat is soms echt om-denken. Er komt een verschuiving van de kijk op kinderen, naast dat wat iemand al weet, vanuit eigen ervaringen of van het geleerde komen er veel Ah!ha! momenten, en soms ook verwarring. En dat is ok, dat hoort erbij.

Mijn advies, doe heel veel ervaring op door cliënturen te draaien. Meer dan de verplichte uren, want hoe meer je ervaart hoe meer je kan leren. Je bouwt immers ook een eigen praktijk op, dus meer uren meer verdiensten (ook niet onbelangrijk). En stel onderzoekende vragen, aan jezelf, aan je collega’s in je intervisie groep, aan je supervisor en aan je leertherapeut om het proces te leren begrijpen. Je leert iets nieuws, geef jezelf de ruimte om te vallen en op te staan. Vraag het uiterste van jezelf en wees daarnaast ook mild voor jezelf. Het is een prachtig vak dat je leert. En we zijn zo ongelooflijk nodig in deze wereld van macht en onmacht. Samen maken we de wereld een stukje gelukkiger, en dat begint bij jezelf, hoe mooi is dat!

Als Academie opleider…

…ben ik sinds 2018 verbonden aan De Academie, waarbij de basis het verbinden is, dat wat De Academie uitdraagt dat past bij mij als mens en als professional. De verandering vind van binnen plaats: een mens is een krachtig mens. Ik geloof dat een mens zichzelf kan helen. De vraag is wat de belemmering is, wat maakt dat het nu (nog) niet lukt. Dit geldt natuurlijk niet alleen voor cliënten maar voor iedereen, dus ook voor aanstaande collega’s. Deze verandering kunnen zien bij aanstaande collega’s is leuk om mee te maken. Mooi om te zien dat iemand zich specialiseert in het werken met kinderen en er zelf als mens een veranderingsproces door maakt.

Door dit proces en de vragen die erbij horen, als de vragen over de praktijk leert mij als professional nog meer de verdieping te maken in wat ik doe als professional. Het hoe en waarom. Het voor elke cliënt een therapie op maat maken is een mooi en intens proces. Door de koppeling van theorie en praktijk te maken en hierbij de kennis van de aanstaande collega te kunnen mogen gebruiken, het niet alleen te hoeven doen geeft mij energie. Het blijven onderzoeken, want is het waar wat ik vertel, klopt het nog met nu, het constant in ontwikkeling zijn is iets wat ik als mens prettig vind. Verandering en verdieping geven groei en groei geeft kennis, en kennis geeft vragen. Want hoe meer ik weet, hoe meer het besef dat ik eigenlijk nog niet zo veel weet. Ik ken het kind immers niet, het kind daarentegen al zijn hele leven. Dus wie ben ik om te vertellen hoe het zich moet voelen of gedragen? Vragen stellen voor de verandering als professional doe ik daarom maar al te graag, zodat het kind, de aanstaande collega inzicht krijgt in eigen gevoelens en handelen.

Als privé mens…

…ben ik graag aan het kite-surfen en piano spelen. Het willen kunnen blijven ontwikkelen, nieuwe dingen leren is iets wat ik graag doe. Daarin mijn eigen (tijdelijke) beperkingen ontdekken, de wrijving die ik ervaar van iets niet gelijk perfect te kunnen neem ik mee naar de praktijk. Mijn eigen ervaring, dat het gaat zoals het gaat, stap voor stap. Het geduld wat ik hierdoor als mens leer zet ik in als professional. Naast het leerproces levert het kite-surfen mij ook totale ontspanning, voelen hoe de kite zich beweegt met de wind. Niet denken maar voelen, één zijn met de natuur.

Iets waar ik ook enorm van kan genieten is lezen, met ooit de diagnose dyslexie lees ik nu graag. Het effect van woorden, door het lezen mijn kennis te vergroten is een enorm verrijkend besef. Boeken waar ik inspiratie uit haal: Sleutel tot je Kind & Angst Wegwijzer van Charlotte Visch, Nieuwe autoriteit van Haïm Omer, Goed Vies het nieuwe gezond van Dr. Maya Shetreat-Klein, De tien geboden voor het brein van Rene Kahn, De zin van het bestaan van Viktor E. Frankl, De zin van ziekzijn van Thorwald Dethlefsen, Krachtig Anders leren van Wim Bouman, boeken over Milton H. Erikson zoals Onbewust leren en natuurlijk de twee boeken van Januz Korczak: Hoe houd je van een kind & Het recht van het kind op respect. En er staan nog zo veel meer boeken op mijn leeslijst.

Mijn collega's